Saturday, December 09, 2023

છીએ તેવા જ ઠીક

 છીએ તેવા જ ઠીક 

Sunday, April 24, 2016

કાવ્ય - સ્ફૂરણા

બપોરે  બરાબર બાર વાગ્યે  પર  જ્યારે માથા પર આવ્યો  સવિતા;
ત્યારે બુદ્ધિ  બગડતા કર્યો સંકલ્પ  -  હું પણ લખું એક  કવિતા 

કલમ ઝાલી ચડ્યો વિચારે કે - "નથી દેખાતી ક્યાંય નવીનતા;
બીજું બધું તો ઠીક છે, પણ લખવી શાના પર મારે કવિતા?"

પહેલી વર્ષા, ઘૂઘવતો સાગર કે ખળખળ વહી જતી સરિતા;
કે પહેલો પહેલો પ્રેમ ને કોઈના રૂપ પર લખું હું એક કવિતા ?

ગરીબી ને મોંઘવારી, વળી નિરક્ષરતા ને સામ્પ્રદાયિક્તા;
કે કૌભાંડોયુક્ત ગંદા રાજકારણ પર જે લખું એક કવિતા? 

કવિ કલ્પનાઓ પણ વિચારી - મૃગજળ, ખપુષ્પ ને સ્વર્ગની દિવ્યતા ;
શમા પરવાના, ચંદ્ર - ચકોર,...વગેરે તોયે  ના સુઝી કોઈ કવિતા !

લખ્યું થોડું આડુંઅવળું ત્યાં પેનમાં રીફીલને વિષે થઇ રિક્તતા;
રીફીલ બદલી, કડક ચા પીધી ને ફરી બેઠો લખવા હું કવિતા .

એકાએક સ્ફૂર્યો વિચાર ને સર્જાઈ આ સોનેટ પ્રકારની કવિતા.
મનિષ ! કાવ્યસર્જનના પ્રયત્નો પર જ લખી નાખ એક કવિતા.

ખ-ક1

મારું હાળું, એના મગજમાં શું ય ભૂત પેઠું ?
તે આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

મેહુલની હારે, વીજળીના અજવાળે
આજે આકાશ ચડ્યું કવિતાને રવાડે
છુપાયો વાદળ પાછળ સવિતા
ને ઘોડાપુર સાથે દોડી સરિતા

ગગનની ગર્જના થતા, ઝરણું તો જાય નાઠું
આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

હરિત વસ્ત્રે શરમાણી  આ ધરા
પણ નભ-કથા ના સમજી જરા
બારી વગરના દીવાનખંડને સજાવવા
વિરાટના વૈભવને કચકડે કંડારવા

કોઈક કલારસીકે કેમેરાને ક્લિક કીધું
આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

વ્યર્થ વાતો નદી ઝરણા આગળ
કદાચ થોડુક સમજ્યો સાગર !
ન સમજ્યા ધરતી, ચંદ્ર કે રવિ
એ વાત સમજી ગયો એક કવિ

ઇન્દ્ર-ધનુષ સેતુ વાટે આકાશ અવતર્યું હેઠું
આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

"ક્યારેક ઉદય તો ક્યારેક અસ્ત,
છેવટે તો બધું થતું કાળગ્રસ્ત
ચાહે હોય શ્યામ વાદળોની ઘટા
કે હોય સંધ્યા - ઉષા ની વૈભવી છટા

પણ મુજ સ્થિતપ્રજ્ઞને મન એ બધું સરખું
આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

"હિમત નવ હારજે કદી, તું વિપતીમાં
ગુલમહોર ખીલે કાળઝાળ ગરમીમાં
કશું નથી અહીં સનાતન શાશ્વત
જે બને તે જોયે રાખ તું સાક્ષીવત

જે આજે છે ચડતીમી, તે કાલે પડતું હેઠું
મનિષ મારું આ ખ-કવન લોકોને  કહેજે તું "

મારું હાળું, એના મગજમાં શું ય ભૂત પેઠું ?
તે આ આકાશ, એક વાર કવિતા લખવા બેઠું 

તું

તું હસે તો ફાગણ, તું રડે તો શ્રાવણ
મૌસમ મારી તું જ, સમયની મિથ્યા આવનજાવન

તું મલકાય તો માલપુઆ, અને તું ખીજાય તો ખીચડી
ભોજન મારું તું જ, રસોડામાં મિથ્યા આવનજાવન

તું ચાહે તો ચા, અને તું કોપાય તો કોરાડી
કપ-રકાબી પણ તું જ, હોટલમાં મિથ્યા આવનજાવન

તું સુખી તો SAVE અને તું દુ:ખી તો DELETE
File Manager પણ તું જ, Mouse થી cursor ની મિથ્યા આવનજાવન

તારી વાણી વીણા , તારું મૌન મૃદુંગ
લય-તાલ પણ મારા તું જ, સપ્તસુરોની મિથ્યા આવનજાવન

તું હસે તો Distinction અને તું રડે તો Remedial
Marksheet પણ મારી તું જ, Internals ની મિથ્યા આવનજાવન

તારું સ્મિત સોનેરી સવાર, તું રડે તો રાત
schedule પણ મારું તું જ, ક્ષણોની મિથ્યા આવનજાવન

તારો સ્નેહ Signal અને તારી નફરત Noise
CMRejection પણ તું જ, Dolby NR ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો આનંદ અમૃત, અને તારો વિષાદ વિષ
જામ પણ મારો તું જ, મધુશાલામાં મિથ્યા આવનજાવન

તારી ખુશી Vcc અને તારી ઉદાસી Ground
Power Supply પણ તું જ, Current ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો પ્રેમ pink city Jaipur અને તારી નફરત નડિયાદ
શહેરો  બધા તું જ, બસ-ટ્રેનોની મિથ્યા આવનજાવન

તારું લટકું Laher Pepsi, તારું ઝટકું  ઝટપટ ગુટખા
તામ્બુલમાં લવલી પણ તું જ, પાનની દુકાને મિથ્યા આવનજાવન

તારી હા તો Pole અને તારી ના તો Zero
S-Plane પણ મારું તું જ, Root-Locus ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો શ્વાસ ઓક્સીજન , તારો ઉચ્છવાસ CO2
કાર્ડિયોગ્રામ પણ તું જ, ધડકનોની મિથ્યા આવનજાવન 

Sunday, July 05, 2015

જુદા - જુદા

આ ગઝલના છે સર્વ શેર જુદાજુદા
દરેક શેરમાં છે, અંદાજ જુદાજુદા

ક્ષણોના સરવાળાની જિંદગીની અદા
જેમાં હર ક્ષણે છે મિજાજ જુદાજુદા

દોસ્તો અને દુશ્મનોના ક્યાં નામ છે અલાયદા?
માત્ર બોલવાના છે, અલ્ફાઝ જુદાજુદા

ભલે હોય સર્વને માટે, સમાન કાયદા
રંક-રાયને માટે છે ગજ જુદાજુદા

કોઈ ધિક્કારે છે તો કોઈ થાય છે ફિદા
ચહેરા એક જ છે, છે મહોરા જુદાજુદા


નથી સાંભળવી  કોઈને પોતાની નિંદા
પણ ચર્ચાય છે અન્યના દોષો જુદાજુદા 

જ્યારે સહસા આવી પડે છે કોઈ વિપદા
તો મુખ ફેરવી લે, સંબંધી જુદાજુદા 

અસત્યને પક્ષે જાય છે બધા ચુકાદા
સત્ય માટે મંગાય છે પુરાવા જુદાજુદા 

ખુરશીને લોભે નેતા બને પ્રિયંવદા
રામના નામે તરે પત્થરા જુદાજુદા 

ખાદીના સ્વચ્છ કપડા, પણ છે મન ગંદા
ચાવવાના-દેખાડવાના દાંત જુદાજુદા 

આ સંઘ કાશીએ પહોંચશે કદા ?
છે દરેક નાવિકના, કિનારા જુદાજુદા 

નથી રહેતું અહી કોઈ સુખી સર્વદા
બદલે છે દુ:ખના પ્રકાર જુદાજુદા 

દરિદ્રનારાયણને દે દ્વારેથી જ વિદા
પછી પૂજે નિષ્પ્રાણ પત્થરો જુદાજુદા 

પસ્તાતા હશે ક્યારેક ઉપર બેઠા ખુદા,
વ્યર્થમાં મોકલ્યા પયંગબરો જુદાજુદા 

અજ્ઞાનના તિમિર હણોને માં શારદા
આત્મા પર છે માયાના પડ જુદાજુદા 

શા માટે ગઝલ રચો છો, પંચમદા?
સુલભ છે ઊંઘવાના ઔષધ જુદાજુદા 

Sunday, May 03, 2015

IC-7485 "એ"

એક વખત મને થઇ અંત:સ્ફૂરણા કે કૈંક લખું 
પણ હૃદયના ભાવવાળા શબ્દો જ ન જડ્યા તો શું લખું?

શિયાળાની સવારે પુષ્પ પરની તુષારબિંદુઓની જોઈ સવારી પણ...
ભીંજાયેલા મુખ પર નીતરતા પાણીને જોઇને થયું કૈંક લખું

એ તુષારબિંદુઓમાં ઉગતા સૂર્યનું પ્રતિબિંબ જોયું પણ...
તમારી આંખોમાં પડતા મારા પ્રતિબિંબને જોઇને થયું  કૈંક લખું

વાદળોની ઘટા વચ્ચે જોયું એક ઇન્દ્રધનુષ રંગબેરંગી પણ...
ચાંદ જેવા ખુબસુરત ચહેરા પરના તલને જોઇને થયું  કૈંક લખું

પવનની લહેરખીઓથી લહેરાતા જોયા એ લીલા ઘાસ પણ...
હવાથી ઉડતી તમારી જુલ્ફોને જોઇને  થયું કૈંક લખું

સરોવરજળમાં કાંકરી ફેકતા ઉઠતા જોયા તરંગો પણ....
હસતી વખતે તમારા ગાલમાં પડતા ખંજનોને  જોઇને થયું કૈંક લખું

ભરતી વખતે ઘૂઘવતા સમુદ્રમાં જોઈ એ ઉઠતી લહેરો  પણ...
નીલીનીલી આંખોમાં ઉછળતા પ્રેમના સાગરને જોઇને  થયું કૈંક લખું

ક્ષણભર માટે ચમકીને છુપાઈ જતી જોઈ એ વીજળી પણ...
આંખોમાં છુપાયેલ એ એકરારને જોઇને  થયું કૈંક લખું

પહાડ પરથી ખળખળ વહી જતા જોયા ઝરણા પણ...
તમારા ખડખડાટ નિર્દોષ હાસ્યને જોઇને થયું  કૈંક લખું

ઉપર નીલા આકાશમાં હારબંધ ઉડી જતા પંખીઓને જોયા પણ...
હસતી વખતે દેખાતી દાડમકળી જેવી દંતપંક્તિને  જોઇને થયું કૈંક લખું

મૃદુ સ્પર્શથી શરમાયેલ જોયા એ લજામણીના પાન પણ...
લજ્જાથી ઝુકેલી એ પલકોને  જોઇને થયું કૈંક લખું

ઉનાળાની બપોરના જોયો એ ધગધગતા સૂર્યને પણ...
ગુસ્સાથી વધુ સુંદર થયેલ ચહેરાને જોઇને  થયું કૈંક લખું

સૂર્યનાં કોમળ કિરણોમાં મંદમંદ મલકાતું જોયું એક ગુલાબ પણ...
રતુબંડા હોઠો પરના એ મંદ સ્મિતને  જોઇને થયું કૈંક લખું

આમ્રકુન્જમાં છુપાઈને ટહુકતી કોયલનો ટહુકો સાંભળ્યો પણ...
તમારા કોકિલકંઠી સુમધુર ધ્વનિની મીઠાશ સાંભળીને  થયું કૈંક લખું

ખીલતી કળીમાંથી ઉગતા ફૂલને જોયું એક વખત પણ....
એ આંખોમાં ઉગતા એક ગુલાબી સ્વપ્નને  જોઇને થયું કૈંક લખું

સંગીતના સાતેય સૂરોની સરગમ સાંભળી જોઈ પણ....
તમારા પગે બંધાયેલ ઝાન્ઝારોના ઝણકાર માટે  થયું કૈંક લખું

વર્ષાના પહેલા સ્પર્શે રોમાંચિત થયેલ જોઈ એ ધરતીને પણ....
ચોરીછૂપીથી થયેલ તમારા પહેલા સ્પર્શ માટે થયું  કૈંક લખું

એક વાર એક રંગબેરંગી પતંગિયાને ફૂલ પર બેઠેલું જોય પણ...
મારી સામે તમને બેસેલ જોઇને થયું  કૈંક લખું

ચંદ્ર ચકોર અને તારાઓ પણ બન્યા એ વાતના સાક્ષી કે,
રાતભર જાગતી "એ" ને જોઇને મનિષને થયું  કૈંક લખું

પણ શું લખું?

ન કહો

અહીં નહિ તો બીજે  ક્યાંક જરૂર present છે.
માટે એ શખ્સને તમે absent ન કહો 

જુઓ, સૂર્યનો ક્ષિતિજને પેલે પાર ઉદય થયો છે.
માત્ર સીમિત દ્રષ્ટિ રાખી તેને સુર્યાસ્ત ન કહો 

અમે તો માત્ર મૌન ધારણ કર્યું છે
ગેરસમજણથી તેને તમે અબોલા ન કહો

કોઈકે તો જરૂર એ વસ્તુ મેળવી જ હશે
પછી, તમે તે ગુમાવ્યું છે તેમ ન કહો

જુઓ મંઝીલ માત્ર એક વેંત જ છેટી છે.
પાસ રહેલી એ મંઝીલને જોજનો દૂર ન કહો

અમે તો મુશીબતોમાં પણ આશાવાદી છીએ
અમારી એ સોનેરી આશાને તમે મૃગજળ ન કહો

જુઓને આ પ્યાલો અડધો તો ભરેલો છે
એ અડધા ભરેલા પ્યાલાને અડધો ખાલી ન કહો

ચાર દીવાલ અને છતનો સરવાળો છે, એ તો
એવા મકાનને તમે ઘર ન કહો

મંઝીલ સુધી લઇ જતા stepping stone છે
તેમને તમે માર્ગમાંના અવરોધો ન કહો

આ કવિતામાં વખાણવા લાયક કશું જ નથી
માટે please આ વાંચીને તમે nice ન કહો

શૈલેશ

અહીં તો ચારેબાજુ ઠેરઠેર
કુદરતી સૌન્દર્ય છે વેરવિખેર

રાત્રે તારાઓનું અદ્ભુત સંગીત
સવારે ઉગતી ઉષાનું મધુરું ગીત

ફૂલો પર ઝાકળના ભીના હસ્તાક્ષર
ક્યારેક ધુમ્મસની પથરાય ચાદર.

સાંજે વાદળોની અવનવી ઘટા
બીજનો ચંદ્ર જાણે શીવજીની જટા

વિરાટ વૈભવનો માલિક હિમાલય
જાણે પરમ શાંતિસભર શિવાલય

અલકનંદાનું ઠંડુ ઠંડુ પાવન પાણી
ખળખળ વહેતા ઝરણાની મીઠી વાણી

મૌન સૃષ્ટિના સુરીલા સાઝ
મુક સંદેશ આપે છે નગાધિરાજ

બર્ફીલા પહાડો પાછળ નીલું આકાશ
મંદિરમાં આરતી દીપનો દિવ્ય પ્રકાશ

સાત્ત્વિક પાવન, પવિત્ર આબોહવા
દિલમાં જન્મે શુભ સંકલ્પ અવનવા

જય બાબા અમરનાથ  

મેહુલ

કવિની કલમ મૌન તોડે છે
ત્યારે કલ્પનાના ઘોડા દોડે છે.

આભની અટારીએથી કોઈક
મેઘધનુષની રંગોળી દોરે છે.

સંધ્યા અને ઉષા તેમાં
અવનવા રંગો પૂરે છે.

ગગનગોખલે વીજળીરાણી
ઝુમ્મર લટકાવે છે.

વાદળોના ઘૂંઘટ પાછળ
સૂર્ય ઘડીભર ઝોકે ચડે છે.

વનરાઈ સ્નાન કરી
શૃંગાર સુંદર સજે છે.

દોડી-દોડીને પવન લીલી
ધરણી પર અત્તર છાંટે છે.

ધરણીના હરિત વસ્ત્રો
ભીની-ભીની ખુશ્બુથી મહેકે છે.

મલકાતી ધરાના તળાવરૂપી
ગાલ પર ખંજન પડે છે.

વર્ષારાણીને વધાવવા
દેડકા બેન્ડવાજા વગાડે છે.

પાંખોવાળા મંકોડા જ્ઞાતિનું
સ્નેહ સંમેલન આયોજે છે.

રખડું ઝરણાઓ જોગીંગ
માટે નીકળી પડે છે.

મેહુલનો વૈભવ માણવા
મનિષ કલમ અટકાવે છે.


Friday, May 01, 2015

Who is She?

એ તેજ ઝરતી આંખો
મારા શમણા ને  આપે છે પાંખો

આંખોમાં ઘૂઘવતો નીલ સમંદર
છે મને દીવાના થઇ જવાનો ડર

એ સૌન્દર્યનો સાગર અપાર
દિલના ઝણઝણાવી દે છે તાર

એને એક વખત  જોયા બાદ
નથી બીજા કોઈ ચહેરા મને યાદ

જોવાને તેની બસ એક ઝલક
મારી આંખો તરસે છે સદા અપલક



રતુંબડા ગાલોમાં પડતા એ ખંજન
હૃદયમાં જગાવે છે કંઈક  સ્પંદન

એ મીઠું અને મારકણું  સ્મિત
મૂકે છે મન પર એક છાપ અમિત

આત્મીયતાનો અનેરો અહેસાસ
એ જ તો એની ખાસિયત છે ખાસ

એ ન હોય તો જાણે  બધું અધૂરું અધૂરું
એનું સ્મરણ વાગોળું છું મધુરું મધુરું
અને આ કાવ્ય અહીં કરું છું પૂરું


Snapshot

જિંદગી ની હર પલ.....ગુજરે બસ આમ જ ..

આનંદ, શાંતિ સંતોષ   ....
એ સ્મિત  ....
સૂર્યોદય સમયે પંખીઓનો કલરવ  ....
એ સંધ્યાનો સોનેરી પાલવ....
ખળખળ  વહી જતા ઝરણાઓ ....
દોડી જતી સરિતાઓ ....
પર્વતોના ઉતુંગ શિખરો ....
હારાબંધ ઉડી જતા પક્ષીઓ
તો ક્યાંક ....


તો ક્યાંક વળી ,
માનવીની આંખોમાં ટપકતી લાચારી ....
એ જુઠા વચનો ....
એ કદી સાકાર ન થનારા સ્વપનાઓ ....
એ દેવાના ડુંગરો ....
એક બાપની લાચારી ....
એક કામદારની લાચારી ....
એક બેકાર યુવાનની લાચારી ....
એ પેટનો ખાડો  ....
એ મજબુરી
તુચ્છકાર , વેદના , આત્મધિક્કારની ખીણ ....

આ બધાથી
અલિપ્ત ....
કોઈક યોગી....
કોઈક સાક્ષી, કોઈક કર્મિષ્ઠ, કોઈક નિર્લેપ ....
ન સુખી, નાં દુ:ખી ....
આંતરખોજને વરેલ ....
તરણા ઓથેથી ડુંગર શોધનાર ....

જિંદગી ની હર પલ.....ગુજરે બસ આમ જ ..

હર પલ.... આ પૃથ્વી પર ....
કોઈ છે સુખી, કોઈ ઉન્મત્ત , કોઈ દુ:ખી - લાચાર
અને કોઈ આનંદી અલિપ્ત
જિંદગી ની હર પલ.....ગુજરે બસ આમ જ ....

અનોખી

એની સર્વ અદાઓ છે બધાથી નોખી
બોલો બોલો કોણ ? એ તો કોઈ અનોખી 

બોલે છે સૌ શબ્દોને જોખી જોખી
પણ એની અસ્ખલિત વાણી અનોખી 

તણખા ઝરતી એ નજરો તીખી તીખી
પણ શીતળ સૌમ્યતા એ આંખોનો અનોખી 

કોમળ  હૃદય અને ચહેરા પર તુમાખી
મદભરી ચાલની એ ખુમારી અનોખી 

Time t = 0

ભૂત અને ભવિષ્ય ને ભૂલીને જીવીએ
ચાલોને આ ક્ષણમાં જીવીએ 

એ મધુર સંસ્મરણોની યાદો ભૂલીને
અનાયાસે થઇ ગયેલી ભૂલો ભૂલીને
"જો આમ થયું હોત તો કાશ ..."
કહી, નશીબને દોષ ના દઈએ
આવનારી તકો ઓળખીએ
ચાલોને આ ક્ષણમાં જીવીએ

ભવિષ્ય માટેની સોનેરી કલ્પના
પણ તે તો છે અમૂર્ત શમણાં
સાકાર તેમને કરવાને માટે
પુરુષાર્થ લગનથી કરીએ
બસ હવે તો મંડી જ પડીએ
ચાલોને આ ક્ષણમાં જીવીએ

કહો મને એક આ ક્ષણ સિવાય
જીવન બીજું છે પણ શું ?
ન ભૂત ન ભવિષ્ય ન વર્તમાન
તું તો છે આ બધાની પેલે પાર
આજ અને કાલનો ભ્રમ છોડીને
નિત્ય નૂતનકાળમાં જીવીએ
ચાલોને આ ક્ષણમાં જીવીએ


Sunday, April 07, 2013

Hearts

આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો....

કોઈ દિવસ કોઈ પર ગુસ્સે થયા
તેમાં શું?
અકળાયા, ફરિયાદ કરી, ન બોલવાના વેણ કહ્યા
તેમાં શું?
તેમાં હૈયાં નંદવાયા 
આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો....

કોઈ દિવસ ગુસ્સાની અભિવ્યક્તિ દબાવી 
સરસ  
શાંતિ, સમતા અને ક્ષમા વડે સંબંધોની સુવાસ જાળવી 
સરસ 
પણ પછી હૈયાં  ધૂંધવાયા 
આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો....

આ જુઓંને નાના નાના ભુલાકાવ કેવા નિર્દોષ 
બરાબર 
પળમાં ઝગડે ને પળમાં દોસ્ત, હવે તેઓ મોટા થયા
બરાબર 
હવે તેમના હૈયા બદલાયા 
આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો....

એ  રોજ બરોજની ઘટમાળમાં પરોવાઈ ગયા 
ઓહ!
સંબંધોના ગણિત ગણવામાં ગુચવાઈ ગયા 
ઓહ!
હૈયાં બીજા માટે ધડકવાનું ભૂલી ગયા 
આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો....

સાગરની એક લહેરને જ્યારે પોતાના સ્વરૂપનું ભાન થયું 
એમ !
શા માટે અહીં આવ્યા છીએ તેનું જ્યારે જ્ઞાન થયું 
એમ!
ત્યારે હૈયા ધડકતા અટક્યા 
આમ જુઓં તો કશું જ નથી ને આમ જુઓં તો.... 


Saturday, April 21, 2012

એકાંકી

આકાશની રંગભૂમિ ને આ સલૂણી સંધ્યાએ સોનેરી રંગોથી શણગારી દીધી.
પવનની હારે હારે હળી કાઢતા વાદળો સાથે સુરજ રમવા લાગ્યો સંતાકૂકડી.
છેવટે સુરજ ક્ષિતિજની પેલે પાર લકાઇ ગયો, વાદળો ના પહોંચી શકે જ્યાં સુધી.
Good Night કહીને આકાશના રંગમંચ પરથી સંધ્યાએ વિદાય લઇ લીધી.
અને જુઓ ચંદ્ર, તારાઓ, ગ્રહો અને નક્ષત્રોએ વારાફરતી Entry પાડી દીધી.
માળા તરફ જતા પંખીઓએ એમની Entry મધુર કલશોરથી વધાવી લીધી.
દૂર મંદિરમાં આરતીના ઘંટનાદનું સંગીત શરુ થયું ને મસ્જીદમાં બાંગ પોકારાઈ.
વધુ એક દિવસ ઓછો થયો જિંદગીનો, અંધકારના ઓળા ઉતર્યા અવનિ પર.

આજે પણ તમે ના જ આવ્યા - હા, રોજની જેમ તમારી યાદ આવી ગઈ.
આજે નહિ તો કાલે, ક્યારેક તો પધારશોને પ્રભુ, મુજ મનમંદિરે?
એવી અખૂટ શ્રધા સાથે હું રાહ જોઇશ, તમારી અનંત સમય સુધી.
કેમ કે, ખાતરી છે મને કે, જ્યારે હટશે સુવર્ણમય પાત્ર માયાનું,
ત્યારે સોનેટ લખી રહેલ આ "શાહજહાં" ને નેપથ્યમાં છુપાયેલ એ શાહજહાંના
જરૂર દર્શન થશે,  જરૂર દર્શન થશે, જરૂર થશે જ, શું નહિ થાય?

Saturday, March 17, 2012

Pukaar

ये ठंडी हवा
ये काली घटा
ये बरखा की पहेली बौछार
ऐसे में तेरा साथ
मेरा दिल ये चाहे
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

चाहे दिन हो या रात
सुबह हो या हो शाम
मेरे लब पे है तेरा ही नाम
हर पल तेरी याद,
दिल को सताए
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

मेरे ख्वाबो में तुम
खयालो में तुम
मेरी पहेली चाहत सिर्फ तुम
दिल की हर धड़कन
तुजको पुकारे
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

   

Sunday, March 11, 2012

Amrut Mahotsav - 3

બાપા, જોડી દો આ જીવને શિવ સાથે અક્ષર - પુરુષોત્તમની જેમ
અમારી નૈયા પણ તારી દો, ભવસાગરમાં જોબન પગી ની જેમ
અમારું જીવતર વલોવીને કાઢી અપ્પો અમૃત, સમુદ્રમંથન ની જેમ
બધું જ બદલાયું છે અને બાપા, બદલી નાખો બધું જ જે છે જેમનું તેમ


જો કે, અમૃતને પામવા માટે તો વિષ પણ પચાવવું પડે
હે 'નીલકંઠ વરણી ને રોમે રોમમાં ધારણ કરનારા' !
પચાવી દો અમારા જીવતર વિષને નીલકંઠ શમ્ભુ ની જેમ
બધું જ બદલાયું છે અને બાપા, બદલી નાખો બધું જ જે છે જેમનું તેમ


અમૃતના અમૃત મહોત્સવે માત્ર એક જ પ્રાર્થના કે -
મહાબળવંત માયા ભગવાનની અમને તો ન વ્યાપે
                                                                ન વ્યાપે
                                                                ન જ વ્યાપે

એ જ નમ્ર ગુજારીશ સાથે આપના ચરણકમળોમાં
                               અમારા સૌના કોટી કોટી વંદન !

HDH Pramukh Swami Maharaj Amrut Mahotsav - part 3 of 3



Friday, March 09, 2012

Amrut Mahotsav - 2

બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ 

અમને સત્સંગનો યોગ તો થયો, પણ માયાના આવરણો છે જેમના તેમ
આપનો યોગ થયો એ પ્રાપ્તિ તો બહુ મોટી થઇ છે
પણ શ્રેયના માર્ગમાં પ્રેયના વિઘ્નો આવતા જ રહે છે જેમના તેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ 

આત્મા ને તો સત્સંગ અતિશય રૂડો લાગે છે
પણ... 'સ્વામીની વાતો' માં લખ્યું છે તેમ
મનને તો ઘરનો ઉંબરો ઓળંગવો પડે તે જ લાગે છે કરોડો જોજનની જેમ
અને તનને? ધર્મગ્રંથો ખુલતા જ ઊંઘ ચડે છે, ભગતજી મહારાજની પોથી ખુલતી તેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ 

હજુ પણ મન શોધે છે, બીજાના દોષો - પહેલાની જેમ
મનની ચંચળતા તો એવી છે જાણે દારૂ પીધેલ વાંદરાની જેમ
આરતી, અષ્ટક બોલવામાં, માત્ર જીભ જ હાલે છે, યંત્રની જેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ 


HDH Pramukh Swami Maharaj Amrut Mahotsav - part 2 of 3
To be Continue...

Wednesday, February 29, 2012

Amrut Mahotsav - 1

જેમ દીવડાના પ્રકાશથી સુરજને દેખાડવો
તેમ આપની જ શક્તિથી આપ વિષે કંઇક લખવું
છતાં એક કીડીથી સાકરનો હિમાલય ખાવો અશક્ય છે
તેમ આપનું જીવન, કવનમાં સમાવવું અશક્ય છે


આકાશના તારાઓનું પ્રતિબિંબ તો દર્પણમાં ઝીલીએ
પણ તે અગણિત તારાઓને ખોબામાં સમાવવા અશક્ય છે
તેમ આપનું જીવન, કવનમાં સમાવવું અશક્ય છે


યોગીબાપા અને શાસ્ત્રીજી મહારાજ જેવી કમાનથી ધક્કો પામેલ
એક તીર
બધાને બ્રહ્મરૂપ બનાવતા બનાવતા,
આજે અમૃત મહોત્સવના આરે જઈ
અમૃત કુમ્ભમાંથી
અમૃત વરસાવશે ત્યારે
તેમની જ આપેલ
પ્રેરણાશક્તિથી
તેમના જ ચરણોમાં
મનિષ પંચમતિયા ની
એક નમ્ર પ્રાર્થના....

HDH Pramukh Swami Maharaj Amrut Mahotsav - part 1 of 3
To be continue......

Sunday, February 26, 2012

Prayer - 3

હે સ્વામી ! આ થોડી પ્રાર્થના કરું છું, સાંભળશો ને?

અમારું જીવન આ સંસારના દરિયામાં જયારે અટવાય જાય છે,
ત્યારે આપના જીવનની દીવાદાંડી જ અમને સન્માર્ગે દોરી જાય છે.

શિક્ષાપત્રી અને વચનામૃત એ બધું અમારા માટે તો Theory છે,
જ્યારે આપનું જીવન એ જ એનો ખરો Practical છે.

અમે તો વ્રત લઈએ પણ કેવા? વારંવાર ભંગ કરીએ એવા!
અમને પણ સ્વામી આપો...ને આપના જેવી જ દ્રઢ નિષ્ઠા
                                                           શિક્ષાપત્રીના વચનો પાળવા.


આપે નથી કર્યુ સંસ્કારોનું સિંચન જ માત્ર ઉગતી પેઢીમાં,
પણ સાથોસાથ,
ચડાવ્યા છે કાંઠા, સાંઠી વટાવી ચૂકેલા એ ઘડાઓમાં.

ક્યાં ઘરેણાંના બાહ્ય દેખાવને જોઇને મોહી પડનારા અમે?
અને ક્યાં એક કુશળ સોનીની જેમ તેમાં રહેલા સોના જેવા
                                                             પ્રભુને ખોળનારા તમે?


અમે તો અંધારામાં દોરીને પણ સાપ માની ડરનારા,
જ્યારે તમે જ્ઞાનના પ્રકાશથી અમને સાચું ભાન કરાવનારા.


અમે તો કૂપમૂંડકની જેમ માત્ર અમારું જ વિચારનારા,
જ્યારે તમે તો સમગ્ર વિશ્વના કલ્યાણ માટે જ દુનિયામાં વિચરનારા.


અરે! સ્વામી અનેકના બદલાય ગયા છે જીવન ધ્યેય ,
                     આપના વક્તવ્ય અને પત્રો દ્વારા,
અરે! ઘણા તો મેળવે છે પ્રેરણા આપના નિર્દોષ હાસ્ય દ્વારા.


જયારે કોઈ થાકી હારીને સહારો લે છે નિરાશાનો ,
ત્યારે તમે જ સ્વામી આશાનો સંચાર કરી, બતાવો છો 
                                                  રસ્તો અક્ષરધામનો .


જીવવાના તો છો ખુબ લાંબો સમય લોકોના હૃદયમાં સુક્ષ્મ રૂપે,
પણ અમે તો પ્રભુને પ્રાર્થીએ કે રહો લાંબો સમય અમ સાથ સ્થૂળ રૂપે.


મોરસના હિમાલયમાંથી આ એક કીડી ખાઈ-ખાઈ ને તે વળી 
                                                    કેટલું ખાઈ શકવાની? 
તેમ આપના ૭૪ વર્ષના દિવ્ય જીવન વિષે અમે કહી-કહીને 
                                                    કેટલું કહી શકવાના? 


હા, પણ સ્વામી એટલું તો જરૂર કહેવાના જ કે,
"આજના આ પવિત્ર દિને આપને અમારા અંત: કરણ પૂર્વકના
                                                     કોટી કોટી વંદન".

                                                     અસ્તુ.