Showing posts with label Romantic. Show all posts
Showing posts with label Romantic. Show all posts

Sunday, April 24, 2016

તું

તું હસે તો ફાગણ, તું રડે તો શ્રાવણ
મૌસમ મારી તું જ, સમયની મિથ્યા આવનજાવન

તું મલકાય તો માલપુઆ, અને તું ખીજાય તો ખીચડી
ભોજન મારું તું જ, રસોડામાં મિથ્યા આવનજાવન

તું ચાહે તો ચા, અને તું કોપાય તો કોરાડી
કપ-રકાબી પણ તું જ, હોટલમાં મિથ્યા આવનજાવન

તું સુખી તો SAVE અને તું દુ:ખી તો DELETE
File Manager પણ તું જ, Mouse થી cursor ની મિથ્યા આવનજાવન

તારી વાણી વીણા , તારું મૌન મૃદુંગ
લય-તાલ પણ મારા તું જ, સપ્તસુરોની મિથ્યા આવનજાવન

તું હસે તો Distinction અને તું રડે તો Remedial
Marksheet પણ મારી તું જ, Internals ની મિથ્યા આવનજાવન

તારું સ્મિત સોનેરી સવાર, તું રડે તો રાત
schedule પણ મારું તું જ, ક્ષણોની મિથ્યા આવનજાવન

તારો સ્નેહ Signal અને તારી નફરત Noise
CMRejection પણ તું જ, Dolby NR ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો આનંદ અમૃત, અને તારો વિષાદ વિષ
જામ પણ મારો તું જ, મધુશાલામાં મિથ્યા આવનજાવન

તારી ખુશી Vcc અને તારી ઉદાસી Ground
Power Supply પણ તું જ, Current ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો પ્રેમ pink city Jaipur અને તારી નફરત નડિયાદ
શહેરો  બધા તું જ, બસ-ટ્રેનોની મિથ્યા આવનજાવન

તારું લટકું Laher Pepsi, તારું ઝટકું  ઝટપટ ગુટખા
તામ્બુલમાં લવલી પણ તું જ, પાનની દુકાને મિથ્યા આવનજાવન

તારી હા તો Pole અને તારી ના તો Zero
S-Plane પણ મારું તું જ, Root-Locus ની મિથ્યા આવનજાવન

તારો શ્વાસ ઓક્સીજન , તારો ઉચ્છવાસ CO2
કાર્ડિયોગ્રામ પણ તું જ, ધડકનોની મિથ્યા આવનજાવન 

Sunday, May 03, 2015

IC-7485 "એ"

એક વખત મને થઇ અંત:સ્ફૂરણા કે કૈંક લખું 
પણ હૃદયના ભાવવાળા શબ્દો જ ન જડ્યા તો શું લખું?

શિયાળાની સવારે પુષ્પ પરની તુષારબિંદુઓની જોઈ સવારી પણ...
ભીંજાયેલા મુખ પર નીતરતા પાણીને જોઇને થયું કૈંક લખું

એ તુષારબિંદુઓમાં ઉગતા સૂર્યનું પ્રતિબિંબ જોયું પણ...
તમારી આંખોમાં પડતા મારા પ્રતિબિંબને જોઇને થયું  કૈંક લખું

વાદળોની ઘટા વચ્ચે જોયું એક ઇન્દ્રધનુષ રંગબેરંગી પણ...
ચાંદ જેવા ખુબસુરત ચહેરા પરના તલને જોઇને થયું  કૈંક લખું

પવનની લહેરખીઓથી લહેરાતા જોયા એ લીલા ઘાસ પણ...
હવાથી ઉડતી તમારી જુલ્ફોને જોઇને  થયું કૈંક લખું

સરોવરજળમાં કાંકરી ફેકતા ઉઠતા જોયા તરંગો પણ....
હસતી વખતે તમારા ગાલમાં પડતા ખંજનોને  જોઇને થયું કૈંક લખું

ભરતી વખતે ઘૂઘવતા સમુદ્રમાં જોઈ એ ઉઠતી લહેરો  પણ...
નીલીનીલી આંખોમાં ઉછળતા પ્રેમના સાગરને જોઇને  થયું કૈંક લખું

ક્ષણભર માટે ચમકીને છુપાઈ જતી જોઈ એ વીજળી પણ...
આંખોમાં છુપાયેલ એ એકરારને જોઇને  થયું કૈંક લખું

પહાડ પરથી ખળખળ વહી જતા જોયા ઝરણા પણ...
તમારા ખડખડાટ નિર્દોષ હાસ્યને જોઇને થયું  કૈંક લખું

ઉપર નીલા આકાશમાં હારબંધ ઉડી જતા પંખીઓને જોયા પણ...
હસતી વખતે દેખાતી દાડમકળી જેવી દંતપંક્તિને  જોઇને થયું કૈંક લખું

મૃદુ સ્પર્શથી શરમાયેલ જોયા એ લજામણીના પાન પણ...
લજ્જાથી ઝુકેલી એ પલકોને  જોઇને થયું કૈંક લખું

ઉનાળાની બપોરના જોયો એ ધગધગતા સૂર્યને પણ...
ગુસ્સાથી વધુ સુંદર થયેલ ચહેરાને જોઇને  થયું કૈંક લખું

સૂર્યનાં કોમળ કિરણોમાં મંદમંદ મલકાતું જોયું એક ગુલાબ પણ...
રતુબંડા હોઠો પરના એ મંદ સ્મિતને  જોઇને થયું કૈંક લખું

આમ્રકુન્જમાં છુપાઈને ટહુકતી કોયલનો ટહુકો સાંભળ્યો પણ...
તમારા કોકિલકંઠી સુમધુર ધ્વનિની મીઠાશ સાંભળીને  થયું કૈંક લખું

ખીલતી કળીમાંથી ઉગતા ફૂલને જોયું એક વખત પણ....
એ આંખોમાં ઉગતા એક ગુલાબી સ્વપ્નને  જોઇને થયું કૈંક લખું

સંગીતના સાતેય સૂરોની સરગમ સાંભળી જોઈ પણ....
તમારા પગે બંધાયેલ ઝાન્ઝારોના ઝણકાર માટે  થયું કૈંક લખું

વર્ષાના પહેલા સ્પર્શે રોમાંચિત થયેલ જોઈ એ ધરતીને પણ....
ચોરીછૂપીથી થયેલ તમારા પહેલા સ્પર્શ માટે થયું  કૈંક લખું

એક વાર એક રંગબેરંગી પતંગિયાને ફૂલ પર બેઠેલું જોય પણ...
મારી સામે તમને બેસેલ જોઇને થયું  કૈંક લખું

ચંદ્ર ચકોર અને તારાઓ પણ બન્યા એ વાતના સાક્ષી કે,
રાતભર જાગતી "એ" ને જોઇને મનિષને થયું  કૈંક લખું

પણ શું લખું?

Friday, May 01, 2015

Who is She?

એ તેજ ઝરતી આંખો
મારા શમણા ને  આપે છે પાંખો

આંખોમાં ઘૂઘવતો નીલ સમંદર
છે મને દીવાના થઇ જવાનો ડર

એ સૌન્દર્યનો સાગર અપાર
દિલના ઝણઝણાવી દે છે તાર

એને એક વખત  જોયા બાદ
નથી બીજા કોઈ ચહેરા મને યાદ

જોવાને તેની બસ એક ઝલક
મારી આંખો તરસે છે સદા અપલક



રતુંબડા ગાલોમાં પડતા એ ખંજન
હૃદયમાં જગાવે છે કંઈક  સ્પંદન

એ મીઠું અને મારકણું  સ્મિત
મૂકે છે મન પર એક છાપ અમિત

આત્મીયતાનો અનેરો અહેસાસ
એ જ તો એની ખાસિયત છે ખાસ

એ ન હોય તો જાણે  બધું અધૂરું અધૂરું
એનું સ્મરણ વાગોળું છું મધુરું મધુરું
અને આ કાવ્ય અહીં કરું છું પૂરું


અનોખી

એની સર્વ અદાઓ છે બધાથી નોખી
બોલો બોલો કોણ ? એ તો કોઈ અનોખી 

બોલે છે સૌ શબ્દોને જોખી જોખી
પણ એની અસ્ખલિત વાણી અનોખી 

તણખા ઝરતી એ નજરો તીખી તીખી
પણ શીતળ સૌમ્યતા એ આંખોનો અનોખી 

કોમળ  હૃદય અને ચહેરા પર તુમાખી
મદભરી ચાલની એ ખુમારી અનોખી 

Saturday, March 17, 2012

Pukaar

ये ठंडी हवा
ये काली घटा
ये बरखा की पहेली बौछार
ऐसे में तेरा साथ
मेरा दिल ये चाहे
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

चाहे दिन हो या रात
सुबह हो या हो शाम
मेरे लब पे है तेरा ही नाम
हर पल तेरी याद,
दिल को सताए
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

मेरे ख्वाबो में तुम
खयालो में तुम
मेरी पहेली चाहत सिर्फ तुम
दिल की हर धड़कन
तुजको पुकारे
आभी जा, आभी जा, तु सनम
अब तो आ जा ना, अब तो आजा

   

Wednesday, June 24, 2009

અષાઢ માસસ્ય પ્રથમે દીવસે...

અષાઢ માસસ્ય પ્રથમે દીવસે...

અષાઢ માસના આ પહેલા દિને...
ચલો, કંઇક યાદ કરાવુ આપ સૌને.

એ પણ એક સમય હતો, કલીદાસનો...
જ્યાં એક યક્ષ દૂત બનાવે વાદળને.

વરસાદની રીમઝીમમાં વધતી જતી
વિરહ વેદના નો સંદેશો પ્હોચાડે પ્રિય જનને.

G.P.S. વગર, હવાઇ માર્ગે, અલકાનગરી
જવાનો રસ્તો સમજાવે 'મેઘદૂત'ને...

પછી આવ્યું 'મૈંને પ્યાર કિયા' નુ કબૂતર...
જે મળાવે છે પ્રેમ અને સુમનને.

આજે કબૂતર અને મેઘદૂતના જમાના ગયા...
હવે તો મોબાઇલ સુલભ છે સૌને.

જથ્થાબંધ S.M.S. અને કલાકો સુધી
મોબાઇલ પરની વાતો, ઓછા પડે છે પ્રેમીજનોને...

મોબાઇલ તો ઠીક છે...

પણ આવા મૌસમમાં, દીલ તો માંગે છે...
મેઘને પણ દૂત બનાવવાનાં ગાંડપણને.

થરક થરક નાચતા મયૂરપંખી સાથે
તાલ મેળવીને ધડકવાનુ સૂઝે છે આ દીલને...

અને જ્યારે...

શબ્દોથી પર, મૌનની પેલે પાર...
ન કહેવાયેલ વાતો સમજાય છે હ્રદયને

ત્યારે મનિષ, મેઘદૂત, કબૂતર, ટપાલ...
કે મોબાઇલની શું જરૂર છે લોકોને?

Monday, March 19, 2007

અનજાના અનદેખા કોઇ...

આવી જ એક ભીની ભીની વરસાદી રાત હશે...
વરસાદ થંભી ગયો હશે, પણ વાતાવરણમાં ભીનાશ હશે...

ધક ધક થતા દીલમાં પીયુ મીલનની આશ હશે...
કાન પણ એનો ધ્વનિ સાંભળવા આતુર હશે...

આંખોમાં યૌવનનાં સોનેરી મુગ્ધ સ્વપ્નાઓ હશે...
અને ચહેરા પર શરમની સુરખીથી લાલાશ હશે...

ચંદ્ર તો વરસાદી કાળા વાદળ પાછળ છુપાયો હશે...
પણ ચંદ્ર પરથી એક સ્માર્ટી રાજકુમાર આવ્યો હશે...

તે બધાથી - આખા ટોળાથી કંઇક અલગ જ હશે...
તેને પામવા માટે અમ સખીઓમાં હરીફાઇ હશે...

પછી સરોવર કાંઠે તેમણે સૂરીલો સૂર છેડ્યો હશે...
બધાનાં પ્યાસા હૈયા ગોપીઓની જેમ દોડી જશે...

ચળકતા પીળા લીંબૂ કલરનાં ડ્રેસમાં 'એ' ખૂબ હેન્ડસમ લાગતો હશે...
બિલકુલ 'રંગીલા'નાં મુન્નાભાઇ જેવો દેખાતો હશે...

મને જોઇને તેમના મોઢામાંથી સીટી સરી પડી હશે...
આ અણસમજ લોકો તેને આર.ટી. નુ ડી.ડી. કહેતા હશે...

Thursday, April 06, 2006

'એ' - ગુલાબ

'એ' - ગુલાબ

મારી આ કવિતાનું પ્રેરક છે બગીચાનું એ ગુલાબ
મદમસ્ત મઘમઘતી સુરભિથી છલકતું એ ગુલાબ
કોઈ માસુમ બાળકનાં રતુંબડા ગાલ જેવુ એ ગુલાબ
શિયાળાની સવારે ઝાકળબિન્દુથી તગતગતું એ ગુલાબ
સુર્યનાં કોમળ કીરણોમાં ઝળહળતું એ ગુલાબ
વર્ષામાં ભીંજાયેલી કોઇ તરુણીન રૂપ જેવુ એ ગુલાબ

પણ...

'એ' નું આગમન થતા જ ઝંખવાઇ ગયું તે ગુલાબ
'એ' સમીપ ગયા ને જાણે છોભીલું પડી ગયું તે ગુલાબ
'એ' નો મૃદુ સ્પર્શ થતાં જ શરમાય ગયું તે ગુલાબ
'એ' ની સાદગીસભર સુંદરતા સામે ઝુકી ગયું તે ગુલાબ
ન પરી ન અપ્સરા છતાં, 'એ' નાથી હારી ગયું તે ગુલાબ
કહો કહો, મનિષની કલ્પનાનું કોણ 'એ'? સુમધુર ગુલાબ.

Thursday, March 30, 2006

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

કહેતે હૈ ના આપ, કિ -
પૂછો જો પૂછના હૈ |
પર સવાલ સુનતે હિ.... દેખો દેખો
શર્મ કે મારે ગાલ લાલ લાલ હૈ |
ક્યોઁ ?

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

જબ સે દેખ હૈ આપ કો...
હમે ના ચૈન ના કરાર હૈ |
ક્યા આપ કે દીલ ક ભી
યહી હાલ હૈ ?

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

એક જમાને મૈઁ... યહ દીલ...
અપના હુવા કરતા થા |
ઉસે ક્યોં નજરો સે કીયા હલાલ હૈ ?
મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

હર પલ... હર જગહ...
આપ હિ આપ નજર આતે હૈ...
યહ નઝ્મ હૈ ?
યા ફીર
આપ કી યાદોઁ ને કીયા કમાલ હૈ?

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

ના હમ શાહરુખ હૈ, ના હિ હૈ હમ ઋતવીક્...
હમ તો અપને આપ મૈં લા-જવાબ હૈ |
વૈસે...
મેરે બારે મૈન આપ કા ક્યા ખયાલ હૈ ?

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

આપ પૂછેન્ગે જરુર્, યહ પઢકર, મુજ સે કી -
યહ સબ ક્ય બબાલ હૈ?
પર યારોઁ મેરે...
ક્ય જવાબ દેઁ મનિષ ઉનકા ?
ક્યોં કિ -
મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

બસ

મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |
મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |
મેરા ઉનસે યહી સવાલ હૈ |

હાર્ટ પ્રોટોકોલ

હાર્ટ પ્રોટોકોલ

એ વણદીઠેલ સપનું.....
એ ધૂળમાં પડેલ કોઇનાં પગલા.....
એ ન બોલાયેલા શબ્દો.....
એ ન કહેવાયેલ વાત.....
એ વણ સાંભળેલ દીલની ધડકન.....
એ વણ અડેલ સ્પર્શનો મધુર અહેસાસ.....

એ ક્યાંય ન હોય આસપાસ.....
અને છતાંય એની હાજરી વર્તાય ચોપાસ.

એ ન સહેવાય એવું દર્દ.....
અને ન જીરવાય તેવી વ્યથા.....

એ ન સમજાય તેવી બાબત.....
અને છતાંય.....
અને છતાંય મહેસૂસ થઈ શકે.....
હ્રદયની ભીતરમાં.....
ઉંડે ઉંડે.....

બીટ ટુ બીટ, ઇન ઓર્ડર ડીલીવરી ઓફ ડાટા
બાય
કનેક્ષન ઓરીએન્ટેડ, રીલાયેબલ
હાર્ટ પ્રોટોકોલ

મુક્તકેશી

મુક્તકેશી


આ કાંઇ કવિતા નથી.
પ્લીઝ,
આને તમે કવિતા ના કહેશો.
હો ને...
તો પછી શું કહેશો?
અરે...અરે આ તો છે...

આ તો છે મગજમાંથી ખસતી
જ નથી, એવી એક યુવતીની છબી.

જાણે કે, સ્વર્ગમાં અપ્સરા બનીને,
જવાનો વીઝા માંગતી કોઇ પરી.

આ તો છે ઘનઘોર રેશમી
કાળા કેશધારી કોઇક લાવણ્યમુર્તિ.

કોમળ હસ્તકમળથી નંબર ડાયલ કરી,
મોબાઇલ ફોન પર મુસ્કુરાતી રમણી.

જુવો તો ખરા...એ નયન રમ્ય મુખડાની,
સૌમ્યતા, સુંદરતા, દિવ્યતા અનોખી.

આમને આમ આંખોથી જ જામ પીવડાવી,
મદહોશ કરતી મધુશાલાની કોઇ પિયાલી.

આ તો છે શબ્દોની ક્ષમતાને,
પડકાર ફેંકતી કોઇ કલ્પના કવિની.

આ તો છે...આ તો છે...આ તો છે...
ઉપમાઓને હરાવી, માત કરી દેતી સુંદરી.

પણ આ કવિતા તો નથી જ્.
માટે
પ્લીઝ આને કવિતા ન કહેશો.
નહીં કહો ને?
થેન્ક્સ.

બટેકુ છોલતી પ્રીયા...

કૂકરમાં કરેલી તપર્સ્ચ્ર્યાને અન્તે
બટેકાનુ સદ્ભાગ્ય ખૂલી જાય છે.

પ્રિયાના કરકમલના મૃદુ સ્પર્શે
બટેકુ રોમાચિંત થઈ જાય છે.

નેઇલપોલિસથી રંગાયેલ નખથી
બટેકાની છાલ ઉતરી જાય છે.

પછી પ્રિયના વરદ હસ્ત દ્વારા
તે છાલ ફાટી જાય છે.

પ્રિયાનો સુકોમળ કર ભૂલથી
બટેકાને સ્પર્શી જાય છે.

પ્રિયાના લિપસ્ટીકથી રંગાયેલા
હોઠ લંબગોળ થાય છે.

અને પ્રિયાના મુખારવિંદમાથી
સિસકારો નીકળી જાય છે.

ગુસ્સો, અણગમો અને વેદના
ચહેરા પર છવાય જાય છે.

આગળ ધસી આવતી જુલ્ફો
એક ઝાટકે દૂર હટાવાય છે.

એ રૂપ ઘડીભર મને કવિતા
લખવાનું ભૂલાવી જાય છે.

પ્રિયાની સુંદરતાના નવા જ
સ્વરૂપના દર્શન થાય છે.

ત્યાં તો,
અણસમજુ નાદાન બટેકાથી
ફરીથી ગુસ્તાખી થાય છે.

આ વખતે પ્રિયાની આંગળી
સીધી મોના શરણે જાય છે.

ક્ષણભર માટે બટેકાનું
વસ્ત્રાહરણ થંભી જાય છે.

સર્વ કાર્ય પ્રિયાની જે આંગળીના
ઇશારા માત્ર થી થાય છે

તે જ આંગળીને એક ક્ષુદ્ર
બટેકુ દઝાડી જાય છે.