નૂતન પ્રભાત

નૂતન - પ્રભાત

રોજ ડી.ડી.આઇ.ટી. ના નોટીસ બોર્ડ પર કવિતા જોઇ
હું પણ કવિતા લખવાનુ વિચારતો હતો
કોશીશ પણ કરી
પરંતુ "આવી તે કવિતા હોતી હશે કે?"
એમ કરિ વિચાર માંડી વાળતો હતો.

આજે નવા વર્ષનાં મંગળ પ્રભાતે જ્યારે
સૂરજ ઊગું-ઊગું થઈ રહ્યો હતો
ત્યારે એક ઉગતો કવિ પણ પોતની
પ્રથમ કવિતા રચવાનાં પ્રયાસમાં મચી રહ્યો હતો.

વ્હેલી સવારે કૂકડાંનાં "કૂકડે-કૂક" થી શરૂ થતું
નવું વર્ષ તો દર વર્ષની જેમ જ આવી પ્હોંચ્યું હતું.
દર વખતની જેમ જ બધાંએ "સાલ-મુબારક" કર્યા હતા.
પણ...

પણ કોલેજ માં આવ્યા પછીની આ પહેલી દિવાળી
અને બેસતુ વર્ષ કંઇક જુદું જ ભાસતું હતું
સૂર્યનું પહેલું જ કીરણ જાણે કે અદમ્ય બળ અને
અખૂટ ઉત્સાહ ભરી દેતું હતું.

મીઠાપુરના દરિયાકિનારે
વારંવાર ખડકો સાથે અથડાતાં મોજા પણ
આળસ ખંખરીને સતત પ્રયત્ન ચાલુ રાખવા સૂચવતાં હતાં.

ઘરે-ઘરે ચિતરેલી રંગબેરંગી રંગોળીમાં પણ
મને તો આપણા ઉજ્જવળ ભવિષ્યનાં જ સપ્તરંગી રંગો દેખાતા હતા.

માત્ર પંખીઓ જ નહિં ફૂલો પણ મલકતાં મલકતાં
નવા વર્ષની વધામણી આપતા હતાં.

ત્યારે એ ફૂલોની સોડમને મારા સુધી પહોંચાડનાર
પવને મને કાનમાં કહ્યું કે,

"મનિષ ! હવે તુ પણ સૌ મિત્રોને
સાલ-મુબારક કહી ને કવિતા અહીં જ પૂરી કરી દે...

"અને હાં, સાથે-સાથે સૌને પોતાના સોનેરી સોણલાંઓ
આ નવા વર્ષમાં સાકાર થાય તેવી
શુભેચ્છા નહીં પાઠવે કે શું? "

Move आह से आहा तक !

Move आह से आहा तक !

परेशानियों से लेकर प्रशांति तक
मेरी सफर है आह से आहा तक
जब असार संसार को समजा मैंने
शिकायतों से पहुचा साहजिक स्वीकार तक |

संसारी लोगो के छलकपट
आत्मा के आगे माया का पट
अज्ञान का अंधेरा था घट घट |

पर अब किससे ज़गडा किससे बैर ?
मैं ही मैं हूं धरती से आकाश तक
सभी मेरे ही टू है आत्मबंधू
friend से लेकर foe तक |

अस्तित्त्व का उत्सव है जिन्दगी
अब प्रतिक्षण होती है बंदगी
प्रभु को पाने की प्यास सी जगी |

कहां कहां नही ढूंढा तुजको
गुरुद्वारा से लेकर गिरजाघर तक
ख़ुद के भीतर जब झाँका तो
तामस हटा के जा पंहुचा तुरीय तक |

देखा नये नजरिये से यह जीवन
अंत:शत्रुओं से मुक्त है अब मन
और तोड़ दीये माया के सब बन्धन |

अपने आप को पहेचान लिया
गया अहम् से शिवोहम तक
मन के अन्दर जलाया ज्ञान दीपक
समज लिया द्यैत से लेकर अद्यैत तक |

devil भी मैं , devine भी हूँ मैं ही
जहन्नम एयर जन्नत दोनों हाउ यही
बन गया जब मैं देही से विदेही |

विश्व है 'नेति नेति' की एक विराट मूर्ति
सच्चिदानन्द है दूर से लेकर पास तक
मैं था चंचंल सीमित एक लहर
अब हूँ लहेराते निसिम सागर तक |

परेशानियों से लेकर प्रशांति तक
मेरी सफर है आह से आहा तक |

मनीष पंचमतिया

હવે...

હવે...

હવે ના મુક્તિ ના બંધન.
ના સ્મિત ના રુદન.
આનંદ યુકત હર ધડકન.
એક નૂતન સ્પંદન.

હવે ના આશા ના નિરાશા.
ના ચાહના ના કામના.
ના અપેક્ષા ના આકાંક્ષા.
વિશ્રાંતે અને શાંતિ.

હવે તો બસ હંમેશા "હાશ !"
પરમ સંતૃપ્તિ અને જ્યોતિ.
નવી દ્રષ્ટિ અને સૃષ્ટિ.
સર્જનહારની એક અનુપમ કૃતિ.

જે આકાશની પેલે પાર.
તે છે હવે મારી પાસ.
મહેસૂસ કરે મારી દરેક સાઁસ.
મનિષ,આ ક્ષણ છે કંઇક ખાસ.

अब...

अब...

अब ना मुक्ति ना बन्धन |
ना स्मित ना रुदन |
आनंद से युक्त हर धड़कन |
एक नूतन स्पंदन !

अब ना आशा ना निराशा !
ना चाहना ना कामना !
ना अपेक्षा ना आकांक्षा |
विश्रांति और शांति |

अब तो बस हमेशा " हाश ! " |
परम संतृप्ति और ज्योति !
नई द्रष्टि नई सृष्टि !
सर्जनहार की एक अनुपम कृति !

जो है आकाश के उस पार |
वो है अब मेरे पास !
महेसूस करे मेरी हर सांस !
'मनीष' यह पल है कुछ ख़ास !

સૂપડું

કેટલાક લોકો કેમે કરીને સમજતા જ નથી.
કે, તેમની હસ્તી અહીં કાયમ માટે નથી.

બધા લોકો જેવા છે, ભલે તેવા જ સારા છે.
આપણી હાજરી અહીં તેમને સુધારાવા માટે નથી.

અને આમ જુઓ તો,
આપણું ધાર્યુ ક્યાં હંમેશા થતુ હોય છે?
પણ...
શુભેચ્છકો નો સાથ-સહકાર ભૂલી જવા માટે નથી.

કદાચ દરેક વ્યક્તિ આપણી કદર ન પણ કરે
કોઇકનું સસ્મિત થેન્ક્સ કંઇ અવગણવા માટે નથી.

હાફૂસ કેરીના સ્વાદ જેવી ખટ્ટમીઠ્ઠી છે જિંદગી
તે વિતેલી કડવી વાતોને વાગોળવા માટે નથી.

વિરાટ વિશ્વમા છું એક નાનું અમથું બિંદુ હું
આ બિંદુનુ અસ્તિત્ત્વ ફરિયાદો કરવા માટે નથી.

દરેક સફળ માણસ તેની ભૂલોમાંથી જ તો શીખે છે
આપણી અજાણતા થયેલી ભૂલો વખોડવા માટે નથી.

ઉજ્જવળ ભાવિની આશા,ભવ્ય ભૂતકાળનું ગૌરવ
ભલે હોય, પરંતુ વર્તમાનની આ ક્ષણ વેડફવા માટે નથી.

હોઠો પર રહે હંમેશા જિંદાદીલ, મધુર મુસ્કાન
મનિષ
એથી વધુ અપેક્ષા પ્રભુની, તારી પાસેથી નથી.