અનજાના અનદેખા કોઇ...

આવી જ એક ભીની ભીની વરસાદી રાત હશે...
વરસાદ થંભી ગયો હશે, પણ વાતાવરણમાં ભીનાશ હશે...

ધક ધક થતા દીલમાં પીયુ મીલનની આશ હશે...
કાન પણ એનો ધ્વનિ સાંભળવા આતુર હશે...

આંખોમાં યૌવનનાં સોનેરી મુગ્ધ સ્વપ્નાઓ હશે...
અને ચહેરા પર શરમની સુરખીથી લાલાશ હશે...

ચંદ્ર તો વરસાદી કાળા વાદળ પાછળ છુપાયો હશે...
પણ ચંદ્ર પરથી એક સ્માર્ટી રાજકુમાર આવ્યો હશે...

તે બધાથી - આખા ટોળાથી કંઇક અલગ જ હશે...
તેને પામવા માટે અમ સખીઓમાં હરીફાઇ હશે...

પછી સરોવર કાંઠે તેમણે સૂરીલો સૂર છેડ્યો હશે...
બધાનાં પ્યાસા હૈયા ગોપીઓની જેમ દોડી જશે...

ચળકતા પીળા લીંબૂ કલરનાં ડ્રેસમાં 'એ' ખૂબ હેન્ડસમ લાગતો હશે...
બિલકુલ 'રંગીલા'નાં મુન્નાભાઇ જેવો દેખાતો હશે...

મને જોઇને તેમના મોઢામાંથી સીટી સરી પડી હશે...
આ અણસમજ લોકો તેને આર.ટી. નુ ડી.ડી. કહેતા હશે...

ચિત્કાર

બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ
ટ્વેલ્થ પુરુ થઇ ગયુ છે અને છે છતા ભણવાનો બોજો એમનો એમ

સ્કૂલમાંથી આવ્યા કોલેજમાં, પણ અહીં પણ છે બધુ સ્કૂલની જેમ
ડી.ડી.આઈ.ટી. અમારા માટે તો સ્કૂલ જ છે પણ ઓળખાય છે કોલેજની જેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ

કોલેજજીવન વિશે સેવેલા મધુર સોણલાઓ થીજી ગયા છે બધાની આંખોમાં જેમના તેમ
અહીં તો,
જો સીલેબસ બધો પુરો થાય તો રહે છે જર્નલ્સ બધી અધુરી એમની એમ
અને જો જર્નલ્સ બધી પુરી થાય તો રહે છે સિલેબસ બધો અધૂરો એમનો એમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ

પ્રોફેસર તો એક કલાક સુધી લેક્ચર આપી જાય છે, પણ અમને તે લાગે છે હાલરડાની જેમ
અને પછી તો આવા મહાબોરીંગ લેક્ચર સાંભળીને અમને ઉંઘ ચડે છે કુંભકર્ણની જેમ

કોન્ઝર્વેશન ઓફ હોલીડે
જ્ન્માષ્ટમી પર વેકસન પડે એ પણ બીજી રજાઓને ભોગે 'માથા સાટે માથું'ની જેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ

એક પરીક્ષા પૂરી થાય ને હજુ તો હાશ કરીએ ત્યાં તો - આવી ચડે છે બીજી, પહેલીની જેમ
રવિવારે તો હોય જ છે રજા બધે પણ અહીં તો લેવાય છે પરીક્ષા રવિવારે પણ રોજની જેમ
પરીક્ષાનો સામનો કરવા કમર કસીએ પણ ઘણીવાર તો - પેપર જ રહી જાય છે અધૂરા જેમના તેમ
બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ

અમે વેઠીએ છીએ સતત પરીક્ષાનો બોજો ઘાણીનાં બળદની જેમ
અને ચિત્કાર કરી ઉઠીએ છીએ, 'ત્રાહીમામ ત્રાહીમામ્' મત આપી ચૂકેલા મતદારની જેમ
અને રજૂ કરી છે આ ગઝલ 'મીની ટેલેન્ટ'માં એક નલ સ્ટેટમેન્ટ ની જેમ
કેમ કે, મનિષને ખાતરી છે કે, ત્રણ ત્રણ ઇન્ટરનલ નો બોજો તો રહેવાનો જ છે જેમનો તેમ

બધું જ બદલાયું છે અને છે છતાં સર્વ જેમ હતું તેમ
ટ્વેલ્થ પુરુ થઇ ગયુ છે અને છે છતા ભણવાનો બોજો એમનો એમ
એમનો એમ
એમનો એમ
એમનો એમ

તુમ બિન...

તુમ બિન...

તેને ભૂલી જવુ કેમ મૂશ્કેલ લાગે છે?
નક્કી ક્યારેક તેને ચાહેલ લાગે છે.

બેઠો છું તેના ઇંતઝાતરમાં હું અને
વાગી જાણે કે ડોરબેલ લાગે છે.

માંગે છે 'નયા સર્ફ એક્સેલ' દિલ ધોવાને
સ્મરણો કોઇના જામેલ લાગે છે.

કાચા તાંતણે બંધાયેલ હતા
એ સંબંધો હવે જેલ લાગે છે.

ભૂખ્યું છે દિલ પ્રેમ, ભાવ અને દોસ્તી માટે
પણ શબ્દો તેના મને ગોખેલ લાગે છે.

મિત્રોના મિથ્યા મ્હેણાંઓ સાંભળીને
શત્રુઓને સહેવા સહેલ લાગે છે.

ચણ્યા'તા આશાના મિનારા જેના પર
તે હવે પત્તાનો મહેલ લાગે છે.

નિરાશાની આ અંધારી નિશામાં
સમણાઓ પણ સામેલ લાગે છે.

પહેલા જેવું હવે ક્યાં લખાય પણ છે, મનિષ !
'તુમ બિન' શબ્દો પણ વંઠેલ લાગે છે.

સમણું

સમણું

દિન-પ્રતિદિન થતુ બમણું
મારું એક નાનું નમણું સમણું...

પાંપણના દરવાજે પ્હોંચીને
ડોરબેલ વગાડતું સમણું...

રોજ નીંદ્રારાણીની મહેફીલમાં
અવનવા આકાર લેતુ સમણું...

આંખોની કીકીઓમાં સપ્તરંગી
પ્રતીબીંબ પાડતુ તે સમણું...

કલ્પનાના રંગે, આશાને સંગે
અજાયબ દુનિયામાં લઈ જતુ સમણું...

અને ઊંઘ ઉડતા જ આંખોના
બધા બંધ છલકાવી દેતુ સમણું...

કવિઓને કંઇ કેટલીયે
કવિતાઓ લખાવતું સમણું...

ઉમળકાનાં ઉછળતા સાગરમાં
લહેર લહેર લહેરાતું સમણું...

પણ કઠોર હકીકતનાં ખડકો સાથે
અથડાતું, વીખેરાઈ જતુ સમણું...

મળે રોજ તો પણ કેવું
લાગે જાણે કે, પરાયું સમણું...

અથાક પ્રયત્નો માટે ઉત્સાહ
આશા ભર્યા મૃગજળ પાતું સમણું...

જિંદગી પુરી થઈ જતી પણ
રહી જતુ અધુરું સમણું...

ક્યારેક, ક્યાંક, કદાચ ભુલથી
હકીકત બની જતું સમણું...

ત્યારે દીવસ રાતનો ભેદ
ભૂલાવતું, મિટાવતું સમણું...

પરીશ્રમનાં પ્રસ્વેદબિંદુઓમાં
ઝીલાઇને મુસ્કારાતું સમણું...

પણ પછી જીવનને
ધ્યેયહીન કરી દેતું સમણું...

મનમાં ઉઠતો એક જ સવાલ્
ક્યાં ગયું, મારું એ સમણું?

સમણું એ સમણું હોય તો જ
યોગ્ય લાગતુ સમણું...

નીંદ્રાના આરે, મનિષની શુભેચ્છાઓને સહારે
આવે તમને પણ કોઇ મધુરું સમણું.

'એ' - ગુલાબ

'એ' - ગુલાબ

મારી આ કવિતાનું પ્રેરક છે બગીચાનું એ ગુલાબ
મદમસ્ત મઘમઘતી સુરભિથી છલકતું એ ગુલાબ
કોઈ માસુમ બાળકનાં રતુંબડા ગાલ જેવુ એ ગુલાબ
શિયાળાની સવારે ઝાકળબિન્દુથી તગતગતું એ ગુલાબ
સુર્યનાં કોમળ કીરણોમાં ઝળહળતું એ ગુલાબ
વર્ષામાં ભીંજાયેલી કોઇ તરુણીન રૂપ જેવુ એ ગુલાબ

પણ...

'એ' નું આગમન થતા જ ઝંખવાઇ ગયું તે ગુલાબ
'એ' સમીપ ગયા ને જાણે છોભીલું પડી ગયું તે ગુલાબ
'એ' નો મૃદુ સ્પર્શ થતાં જ શરમાય ગયું તે ગુલાબ
'એ' ની સાદગીસભર સુંદરતા સામે ઝુકી ગયું તે ગુલાબ
ન પરી ન અપ્સરા છતાં, 'એ' નાથી હારી ગયું તે ગુલાબ
કહો કહો, મનિષની કલ્પનાનું કોણ 'એ'? સુમધુર ગુલાબ.